Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

Prezentowane ćwiczenia nie stanowią uniwersalnej recepty, ale mogą być pomocne i skuteczne w programach profilaktyki, poprawiają funkcjonowanie mięśni i stawów.

  • Wykonywane ćwiczenia nie mogą wywoływać bólu.
  • Czas wykonywania ćwiczeń wynosi około 15 minut, każde ćwiczenie należy powtórzyć po 10 razy 2 razy dziennie.
  • Najbardziej efektywne jest codzienne wykonywanie ćwiczeń.

W związku z tym, że sprawne ręce odgrywają ogromną rolę w życiu każdego człowieka, wszelkie zmiany patologiczne stawów rąk przyczyniają się do ograniczenia owej sprawności. Warto, zatem uważnie przyglądać się swoim dłoniom i w razie potrzeby korzystać z porady lekarza.

Dzięki wczesnemu rozpoznaniu, wyeliminowaniu czynników ryzyka, profilaktyce i fizjoterapii można poprawić swoją sprawność, zmniejszyć dolegliwości bólowe i dodatkowo zapobiegać dalszemu rozwojowi i deformacjom, co może mieć istotne znaczenie kosmetyczne dla wielu osób. Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Zmiany zwyrodnieniowe stawów nasilone w stawach międzypaliczkowych dalszych z guzkami Heberdena. Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Zmiany zwyrodnieniowe stawów rąk w stawach międzypaliczkowych  dalszych z guzkami Heberdena i stawach międzypaliczkowych bliższych z guzkami Boucharda. Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia RTG ręki. Zmiany zwyrodnieniowe stawów ręki nasilone w stawie między-paliczkowym dalszym palca II.

    • Odwodzenie ręki.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, przedramię spoczywa na stole w pozycji nawrócenia.
    • Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie łokciowe i promieniowe ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Obwodzenie ręki.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, kończyna górna swobodna, niepodparta.
    3. Ruch:
    • Wykonaj krążenie ręką.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    • Zginanie palców.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, przedramię spoczywa na stole, ręka zgięta grzbietowo, podparta drugą ręką.
    • Ruch:
    • Zegnij i wyprostuj palce w stawach śródręczno-paliczkowych i międzypaliczkowych.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Odwodzenie i przywodzenie palców.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedzącą, przedramię spoczywa na stole w nawróceniu.
    3. Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie i przywodzenie palców.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    • Odwodzenie i przywodzenie kciuka.
    • Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, ręka spoczywa na stole w pozycji zerowej.
    • Ruch:
    • Wykonaj odwodzenie łokciowe i promieniowe ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
    1. Przeciwwstawianie i odprowadzanie kciuka.
    2. Pozycja wyjściowa: pozycja siedząca, ręka spoczywa na stole w pozycji zerowej.
    3. Ruch:
    • Zbliż i oddal od siebie kciuk i palec mały.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: wyprost palców.

    Ruch:

    • Napnij i utrzymaj napięcie mięśni przy wyprostowanych palcach przez czas od 5 do 10 sekund.
    • Powtórz 5-10 razy.
  • Pozycja wyjściowa: ręce splecione.

    Ruch:

    • Zegnij splecione ręce w obu nadgarstkach.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręce częścią dłoniową spoczywają na podłożu.

    Ruch:

    • Rozciągnij przyśrodkowe części rąk.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na bandażu elastycznym.

    Ruch:

    • Rozwiń i zwiń bandaż częścią dłoniową.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na piłce.

    Ruch:

    • Przetocz piłkę częścią dłoniową ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.
  • Pozycja wyjściowa: ręka oparta na piłce.

    Ruch:

    • Ściśnij piłkę częścią dłoniową ręki.
    • Powtórz 10 razy, 2 razy dziennie.

Ćwiczenia zmniejszające ból zwyrodnieniowy stawów | Sport-Med Kraków

  • 1. Ćwiczenia zmniejszające ból zwyrodnieniowy stawów
  • 2. W jaki sposób wykonywanie ćwiczeń zmniejsza ból zwyrodnieniowy stawów
  • 3. Rozpoczynanie programu ćwiczeń
  • Umiarkowane ćwiczenia
  • Rozpoczynaj powoli

1. Ćwiczenia zmniejszające ból zwyrodnieniowy stawów

Zgodnie ze statystykami National Center for Health Statistics, ponad 50 milionów dorosłych cierpi na pewną odmianę zapalenia stawów. Najpowszechniejszym typem jest osteoartroza, czyli choroba zwyrodnieniowa stawów, która najczęściej dotyka najbardziej obciążanych stawów, takich jak stawy kolanowe, biodrowe, stawy w obrębie kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego.

W chorobie zwyrodnieniowej stawów gładka chrząstka amortyzująca stawy zaczyna ulegać zużyciu. Chrząstka nie goi się ani nie odrasta, a z czasem staje się szorstka i postrzępiona.

Bez zdrowej chrząstki nasze kości nie mogą swobodnie przemieszczać się względem siebie i wykonywanie ruchów wywołuje ból i uczucie sztywności.

Kiedy choroba jest bardzo zaawansowana i chrząstka zostaje całkowicie zużyta, staw staje się unieruchomiony (kość znajduje się bezpośrednio na kości).

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

(Po lewej) Anatomia zdrowego stawu biodrowego. (Po prawej) Choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego z nieprawidłowymi elementami kostnymi – tzw. wyroślami – które powstały, by zastępować uszkodzoną chrząstkę. Odpowiednie ćwiczenia na stawy biodrowe mogą pomóc w spowolnieniu postępu choroby.

2. W jaki sposób wykonywanie ćwiczeń zmniejsza ból zwyrodnieniowy stawów

Ból zwyrodnieniowy powoduje, że większość pacjentów spowalnia i ogranicza swoją aktywność.  Jednakże zaprzestanie wykonywania ćwiczeń może skutkować większymi problemami. Ostatnie badania wykazują, że w miarę upływu czasu brak aktywności zwiększa ból zwyrodnieniowy i zwiększa ryzyko całkowitej utraty ruchomości.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia

(Po lewej) Mięsień czworogłowy w przedniej części uda pomaga w stabilizacji stawu kolanowego. (Po prawej) U osób chorujących na zwyrodnienie stawu kolanowego ćwiczenia na stepie wzmacniają mięsień czworogłowy.

Ponieważ wykonywanie ćwiczeń jest bolesne dla pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów, może być im trudno zrozumieć, jak ćwiczenia mogą zmniejszyć ból. Po pierwsze, wykonywanie ćwiczeń zwiększa dopływ krwi do chrząstki, dostarczając jej składniki odżywcze, niezbędne do zachowania zdrowia.

Ponadto, specjalne ćwiczenia wzmacniają mięśnie otaczające Twoje stawy. Im silniejsze są Twoje mięśnie, tym większe obciążenie mogą wytrzymać. W rezultacie kości tworzące Twoje stawy utrzymują mniejszy ciężar, a uszkodzona chrząstka jest lepiej chroniona.

Posiadanie silnych mięśni stanowiących podporę stawów jest jeszcze ważniejsze, jeśli masz nadwagę. Oczywiście ćwiczenia na bolące kolana mogą pomóc Ci w zmniejszeniu wagi.

Zrzucenie kilku kilogramów może spowodować wielką różnicę w ciężarze wywieranym na obciążane stawy, takie jak stawy biodrowe i kolanowe.

Badania wykazały, że osoby które ćwiczą mają mniejsze prawdopodobieństwo depresji i uczucia niepokoju,

Ponadto ćwiczenia pomogą Ci w radzeniu sobie ze stresem i poprawią jakość Twojego snu. Wysypianie się w nocy jest ważne, ponieważ objawy choroby zwyrodnieniowej stawów ulegają nasileniu, gdy jesteś zmęczony. Przy chorobie zwyrodnieniowej stawu biodrowego i kolanowego pomocne może być spanie z poduszką umieszczoną pod kolanami lub między nogami, dla Twojej wygody.

3. Rozpoczynanie programu ćwiczeń

Oczywiście samo zrozumienie, jak pomocne jest wykonywanie ćwiczeń, to zaledwie początek. Rozpoczynanie programu ćwiczeń to następny krok i często najtrudniejszy. Najpierw skonsultuj się z lekarzem, zwłaszcza jeśli aktywność jest bolesna lub prowadziłeś siedzący tryb życia przez dłuższy okres czasu.   

Lekarz omówi z Tobą, które rodzaje ćwiczeń będą dla Ciebie najlepsze, w zależności od stopnia zaawansowania choroby zwyrodnieniowej stawów.

Może polecić Ci fizjoterapeutę, który zaplanuje program ćwiczeń, który zaspokoi Twoje potrzeby i bezpiecznie przywróci Ci możliwość ruchu. Najlepiej, jeśli program ćwiczeń jest dobrany indywidualnie, ponieważ np.

 u pacjentów chorujących na zwyrodnienie stawu biodrowego ćwiczenia, które są najbardziej efektywne mogą być nieco inne, niż w przypadku zwyrodnienia innych stawów.

 

Twój program powinien zawierać trzy rodzaje ćwiczeń:

  1. Ćwiczenia zwiększające zakres ruchomości, poprawiające elastyczność i zmniejszające sztywność w obrębie stawów
  2. Ćwiczenia wzmacniające , pomagające zbudować masę mięśniową i ochronić stawy
  3. Ćwiczenia aerobowe wzmacniają serce i płuca i poprawiają Twoją ogólną sprawność. Ćwiczenia aerobowe są także kluczowe w kontrolowaniu wagi.

Nawet jeśli ból nie będzie powstrzymywał Cię przed ćwiczeniami, powinieneś omówić z lekarzem Twój program ćwiczeń.

Umiarkowane ćwiczenia

Zwykle lekarze zalecają umiarkowany, zrównoważony program fitness.

Jeśli regularnie wykonujesz aerobowe ćwiczenia o dużym obciążeniu, takie jak bieganie lub sporty wyczynowe, lekarz może zalecić zmianę w kierunku ćwiczeń o małym obciążeniu, które wywierają mniejszy nacisk na stawy.

Spacerowanie, pływanie i jazda na rowerze są dobrą alternatywą. Jazda na rowerze stacjonarnym, nawet na rowerze poziomym, może zapewnić wysiłek aerobowy pacjentom, którzy mają problemy z chodzeniem lub utrzymywaniem równowagi.  

Żeby poprawić równowagę, siłę i elastyczność, Twój lekarz lub terapeuta może zalecić ćwiczenie jogi lub tai chi, są to programy ćwiczeń, oddechów i ruchów, oparte na starożytnych chińskich praktykach.

Rozpoczynaj powoli

Jeśli minęło trochę czasu odkąd ostatnio ćwiczyłeś, najbardziej odpowiednim i efektywnym sposobem jest rozpoczynanie programu ćwiczeń powoli i regularnie. Twoim celem jest 20-30 minut ćwiczeń aerobowych, 3-4 razy w tygodniu. Jeśli jest to dla Ciebie duże wyzwanie, możesz podzielić wysiłek na krótsze partie, np. 10 minut marszu rano i 10 minut marszu wieczorem.    

Ćwiczenia wzmacniające siłę mogą być wykonywane co drugi dzień, a ćwiczenia poprawiające zakres ruchomości możesz wykonywać codziennie. Zawsze zaczynaj od rozgrzewki, żeby przygotować swoje ciało do wszystkich rodzajów ćwiczeń.

W miarę jak będziesz stawał się silniejszy, stopniowo zwiększaj czas trwania wysiłku aerobowego i liczbę powtórzeń ćwiczeń wzmacniających siłę. Upewnij się, że się nie przeciążasz. Nie powinieneś odczuwać silnego bólu po ćwiczeniach.

To normalne, że odczuwasz lekki ból mięsni w dzień po ćwiczeniach, ale jeśli dolegliwości są tak silne, że masz trudności z poruszaniem, to oznacza, że przesadziłeś z ćwiczeniami. Możesz zmniejszyć ból mięśni za pomocą ciepłego okładu lub gorącej kąpieli, bądź prysznica.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub terapeutą, jeśli odczuwasz ból lub masz wątpliwości dotyczące Twojego programu ćwiczeń. Terapeuta może zalecić Ci stosowanie sprzętów rehabilitacyjnych, takich jak ortezy lub wkładki do butów, żeby pomóc w zmniejszaniu nacisku na staw.

You might be interested:  Drgawki (konwulsje) – przyczyny, rodzaje, pierwsza pomoc, leczenie

Życie z chorobą zwyrodnieniową stawów może stanowić duże wyzwanie  Pamiętaj, że istnieje wiele rzeczy, które możesz zrobić, by zmniejszyć wpływ choroby na swoje życie. Regularny, umiarkowany wysiłek może Ci w tym pomóc.    

Zwyrodnienie stawów rąk – przyczyny, objawy, profilaktyka

Choroby zwyrodnieniowe stawów rąk nie tylko ograniczają komfort wykonywania codziennych czynności. To istotny problem społeczny i cywilizacyjny w starzejących się społeczeństwach.

Rozwijają się latami i przez długi czas nie wywołują żadnych uciążliwych dla chorego objawów. Charakterystyczne dla wieku podeszłego, coraz częściej dotykają osoby młode, których praca wymaga intensywnego angażowania rąk.

Ten artykuł prezentuje przyczyny, najczęstsze objawy oraz metody zapobiegające dalszemu rozwojowi zmian zwyrodnieniowych.

Czym jest choroba zwyrodnieniowa stawów rąk?

Chorobą zwyrodnieniową stawów rąk nazywamy procesy patologiczne w obrębie chrząstki stawowej rąk, w których przebiegu dochodzi do uszkodzenia struktur stawowych.

Powodem tych procesów są oddziaływania czynników mechanicznych i biologicznych, które – w następstwie – doprowadzają do rozmiękania, owrzodzeń i ubytku w chrząstkach  oraz stwardnienia i zagęszczenia podchrzęstnej tkanki kostnej.

Charakterystycznym objawem zwyrodnienia stawów jest ból, objawiający się w postaci stałej lub podczas przeciążania kończyny oraz ograniczenie ruchomości.

Chorobę zwyrodnieniową uznaje się za najczęstszą przyczynę dolegliwości stawowych i jedną z najczęstszych przyczyn orzekania o inwalidztwie.

Według badań przeprowadzonych w Stanach Zjednoczonych, w obrazie radiologicznym zmiany typowe dla choroby zwyrodnieniowej stawów rąk stwierdza się u 27% osób powyżej 25 roku życia. U osób w wieku 40 lat i więcej, odsetek ten wzrasta zaś do aż  50%.

O ile w Polsce nie posiadamy danych, pozwalających określić liczbę chorych na zwyrodnienie stawów, szacuje się, że cierpi na nie około 2 miliony osób.

Zwyrodnienie stawów uznaje się za przypadłość charakterystyczną dla wieku podeszłego, jednak coraz częściej spotykaną wśród osób młodych.

Narażeni są na nią szczególnie pracownicy wykonujący prace manuale, takie jak praca przy komputerze, fryzjerstwo, praca na linii produkcyjnej czy obsługa maszyn emitujących wibracje.

Choroby stawów zaczyna się dziś więc postrzegać jako chorobę cywilizacyjną, której winien jest nasz tryb życia.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Choroby zwyrodnieniowe rąk coraz częściej dotykają także młode osoby

Klasyfikacja chorób zwyrodnienia stawów rąk

Najczęściej zwyrodnienie dotyka stawów międzypaliczkowych i czworoboczno-śródręcznych. Klasyfikacja idiopatycznej choroby zwyrodnieniowej stawów według American College of Rheumatology wyróżnia trzy podstawowe rodzaje zwyrodnień stawów rąk:

1. Guzki Heberdena i Boucharda – najczęstsze postaci choroby zwyrodnieniowej stawów rąk. Objawiają się pojawieniem na stawach palców rąk narośli kostnych (osteofitów).

Guzki te rozwijają się w obrębie stawów międzypaliczkowych dalszych po stronie grzbietowej (guzki Heberdena) lub w stawach międzypaliczkowych bliższych (postać Boucharda), powodując ich deformację.

Najczęściej powiększają się stopniowo, powodując niewielki ból, niezaburzający przez długi czas funkcji zajętych stawów.

2. Postać nadżerkowa stawów międzypaliczkowych – zajmuje głównie stawy międzypaliczkowe dalsze i bliższe. W badaniu radiologicznym widoczne są nadżerki w obrębie stawów. Może dochodzić do znacznego zaburzenia funkcji stawów oraz ich deformacji.

3. Zwyrodnienie stawu nadgarstkowo-śródręcznego I – drugi pod względem częstości występowania typ zwyrodnienia rąk. Dotyka głównie osoby w wieku 50-70 lat (częściej płci żeńskiej).

Do najczęstszych objawów należy ból kciuka i pogorszenie sprawności w czynnościach chwytnych, wymagających jego użycia.

Często dochodzi także do pojawienia się obrzęku, bólu przy ucisku i trzeszczeń podczas wykonywania ruchów.

Zwyrodnienie stawów rąk – przyczyny

Wyróżnia się dwa podstawowe typy choroby zwyrodnieniowej:

  • pierwotną – o nieznanej przyczynie,
  • wtórną – wywołaną uszkodzeniami, powstałymi np. w wyniku urazu, zakażeniami i innymi chorobami.

Choroba zwyrodnieniowa występuje niezależnie od płci, jednak najczęściej borykają się z nią kobiety w okresie okołomenopauzalnym. Choć uznawana jest za jeden z objawów naturalnego procesu starzenia, coraz częściej dotyka osoby młode, przed 40. rokiem życia. Czynniki, które najbardziej przyczyniają się do powstawania choroby zwyrodnienia stawów rąk to:

  • przebyte urazy i złamania,
  • cukrzyca,
  • borelioza,
  • praca zawodowa,
  • otyłość,
  • wady wrodzone i rozwojowe,
  • osłabienie mięśni wokół stawów.

Objawy choroby zwyrodnieniowej rąk

W trakcie przebiegu choroby u pacjentów obserwuje się dwa okresy: stabilizacji, podczas którego ból i zesztywnienie mają stałe natężenie i pojawiają się głównie w tracie poruszania rękami.

Drugi okres to zaostrzenie, kiedy dochodzi do intensyfikacji dolegliwości.

W zaawansowanych przypadkach, w wyniku choroby zwyrodnieniowej rąk dochodzi do zniekształcenia dłoni i niepełnosprawności.

Do najczęściej spotykanych objawów należy:

  • ból – w początkowej fazie mogący występować przy ucisku, stale lub przy przeciążeniu ręki. W kolejnych etapach może pojawiać się także w nocy i podczas odpoczynku,
  • sztywnienie palców po przebudzeniu lub dłuższym bezruchu,
  • zaczerwienienia i obrzęk,
  • pojawienie się guzków Heberdena lub Boucharda na stawach,
  • ograniczenie ruchów – problemy z wykonywaniem podstawowych czynności, takich jak jedzenie, mycie się czy ubieranie,
  • osłabienie uchwytu,
  • trzeszczenia w stawie podczas ruchów.

 

Diagnoza i zapobieganie rozwojowi zmian zwyrodnieniowych

W celu uzyskania diagnozy należy zwrócić się do ortopedy. Po zebraniu wywiadu od pacjenta lekarz powinien wykonać zdjęcie RTG, mające na celu ukazać zmiany, charakterystyczne dla zwyrodnień stawów rąk, takie jak zwężenie szpary stawowej, nagromadzenie narośli czy zdeformowane powierzchnie stawowe.

Zwyrodnienie stanów jest chorobą przewlekłą, postępującą niezależnie od leczenia.

Zmiany zwyrodnieniowe nigdy nie ulegają regresji – z tego też powodu stosuje się głównie terapię polegającą na łagodzeniu bólu i zachowaniu lub poprawie funkcji stawu.

Klucz do zachowania sprawności stanowi rehabilitacja i ścisłe stosowanie się do zaleceń lekarza. Chory powinien unikać czynności pogarszających stan stawów rąk, takich jak podnoszenie ciężarów czy długa praca przy klawiaturze.

W celu zmniejszenia dolegliwości bólowych stosuje się leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, masaże, a także okłady z ciepłych ręczników, lodu lub zimnych kompresów. Zaleca się także uzupełnienie niedoborów mazi stawowej.

W tym celu pomocna okazuje się suplementacja diety, albowiem wraz z wiekiem, organizm traci naturalną zdolności do samodzielnej produkcji kwasu hialuronowego.

Szczególnie dobre efekty może mieć łączona suplementacja dwóch składników budujących maź stawową – kwasu hialuronowego oraz siarczanu chondroityny. Łączne dawkowanie obu składników daje dużo lepsze efekty, niż ich osobna suplementacja.

Bardzo ważne jest, aby wybierać suplementy, które posiadają dużą dawkę obu tych składników, a także są łatwo przyswajalne przez organizm.

Zwyrodnienie stawów rąk – fizykoterapia

Pacjent może zostać też skierowany na fizykoterapię, poprawiającą ogólną pracę stawów rąk i uśmierzającą ból. Do zalecanych metod należy m.in.:

  • Krioterapia  – zabiegi, polegające na trzymaniu rąk w parze ciepłego azotu. W jego trakcie dochodzi do obkurczenia naczyń krwionośnych i tkanek, które następnie ulegają szybkiemu rozszerzeniu, co poprawia zmniejszyć ból i poprawić krążenie krwi.
  • Terapia manualna – terapia, podczas której terapeuta wykorzystuje odpowiednie techniki chwytów i manipulacji, poprawiające ogólną sprawność stawu.
  • Kąpiel wirowa – masaż podwodny rąk, trwający ok. 15-30 minut w temperaturze do 30oC. Stosowanie kąpieli wirowej pozwala rozluźnić mięśnie i zmniejszyć ból.
  • Magnetoterapia – metoda wykorzystująca pole magnetyczne niskiej częstotliwości do redukcji stanów zapalnych, przyspieszania wchłaniania obrzęków i zmniejszania bólu.

Zwyrodnienie stawów rąk – ćwiczenia

Zalecanym przez lekarzy sposobem na poprawienie sprawności stawów i mięśni rąk są ćwiczenia rehabilitacyjne.

Jak wykazały badania, ich regularne wykonywanie przekłada się na odczuwalną poprawę sprawności i zmniejszenie poziomu odczuwanego bólu.

W celu dobrania odpowiedniego zestawu treningowego do stopnia zaawansowania choroby, należy zwrócić się do fizjoterapeuty.

Wymienione poniżej przykładowe ćwiczenia można wykonywać codziennie, w krótkiej przerwie od obowiązków i innych zajęć. Czas treningu nie powinien przekraczać 15-20 minut.

  • Odwodzenie ręki – siadamy przy stole, opierając na nim przedramiona, z dłońmi ułożonymi do dołu. Następnie wykonujemy odwodzenie rąk na zewnątrz i do wewnątrz.
  • Unoszenie dłoni – siadamy przy stole, kładąc ręce tak, by nadgarstki opierały się o jego krawędź, a dłonie zwisały luźno ku podłodze. Następnie powoli podnosimy raz jedną, raz drugą dłoń, starając się unieść ją maksymalnie ku górze.
  • Zginanie palców – opieramy przedramiona o blat stołu. Rękę zginamy grzbietowo, podpierając ją drugą ręką. Następnie na zmianę zginamy i prostujemy palce.
  • Wyprost palców – przy rękach położonych na stole i wyprostowanych palcach, napinamy mięśnie, starając się utrzymać je przez 5-10 sekund.
  • Zaciskanie piłki – ćwiczenie na poprawę chwytu. Opieramy płasko położoną dłoń na piłce, a następnie ściskamy ją i wyprostowujemy na zmianę.
You might be interested:  Jak pozbyć się zaparć? Domowe sposoby na zaparcia

Pamiętaj, aby przed rozpoczęciem treningów skonsultować się z rehabilitantem!

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczenia Rehabilitacja może zahamować rozwój zmian zwyrodnieniowych

Dieta – co jeść w  chorobie zwyrodnieniowej stawów?

Na kondycję stawów duży wpływ ma odpowiednio zbilansowana i ułożona dieta. Przede wszystkim należy unikać produktów zakwaszających i mogących powodować stany zapalne, takich jak cukier, który zwiększa produkcję kwasu mlekowego, przyczyniając się  także do silniejszego odczuwania bólu.

Posiłki chorego powinny być bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe omega 3, kolagen oraz białko. W przypadku tego ostatniego zaleca się przede wszystkim białko roślinne, stymulujące pracę komórek budujących kości i mniej zakwaszające organizm, niż to pochodzenia zwierzęcego.

Zaleca się spożywanie codziennie 3-4 łyżek twarogu i szklanki mleka, będącego doskonałym źródłem wapnia. Niezbędny element diety powinna stanowić witamina C, symulująca syntezę białek i kolagenu.

Zaleca się też jedzenie pieczywa pełnoziarnistego i razowego, dostarczającego błonnik i witaminy z grupy B. Niewskazane w diecie dla chorych na zwyrodnienie stawów są warzywa z rodziny psiankowatych, czyli ziemniaki, bakłażany czy papryka. Zawierają one w swoim składzie solaninę.

To związek chemiczny z grupy glikoalkaloidów, pełniący u warzyw funkcje ochronne i wykazujący negatywny wpływ na stawy.

LECZENIE ZWYRODNIEŃ STAWÓW PALCÓW -REHABILITACJA

Zmiany zwyrodnieniowe stawów palców to problem większości Polaków po 50-60 roku życia. Wbrew pozorom nasze zachowania, praca, aktywności nie mają decydującego wpływu na pojawienie się zwyrodnień.

Wszystkiemu winny jest naturalny proces starzenia organizmu i zużywania chrząstki stawowej.To jak szybko i dotkliwie odczujemy nasze stawy, zależy głównie od genetyki. Pewne schorzenia, choroby czy urazy mogą oczywiście przyśpieszyć pojawienie się uszkodzeń.

Zachęcam do zapoznania się z moim wcześniejszym artykułem, dokładnie opisującym to schorzenie.

Leczenie zwyrodnienia stawów palców nie jest zadaniem łatwym. Uszkodzenia, do jakich dochodzi z wiekiem w chrząstce stawowej, są trwałe. Nie mamy możliwości pozbycia się ich. Celem zabiegów rehabilitacyjnych jest walka z bólem i stanem zapalnym oraz odzyskanie możliwie największej ruchomości stawu.

Zadanie nie jest łatwe, ponieważ pacjenci trafiają do nas zazwyczaj już ze znacznymi zmianami. Staw jest już znacznie zniekształcony i przykurczony. Nie zawsze jest to wynik lekceważenie problemu przez pacjenta. Niestety w początkowej fazie zwyrodnienia stawów palców nie dają o sobie znać.

Pacjent nie odczuwa bólu, a delikatny przykurcz lub zmiana wyglądu palca nie jest dla niego czymś, co zmusza ich do pójścia do specjalisty.

Co więc powinniśmy zrobić, jeśli zauważmy, że nasz palce nie pracuje, tak jak powinien? Na początku warto zgłosić się do lekarza, który oceni, czy problem na pewno jest związany ze zmianami zwyrodnieniowymi, czy może należy zrobić dodatkowe badania w kierunku np.

 dny moczanowej, czy chorób reumatoidalnych. Następnie lekarz skieruje nas na zdjęcie rentgenowskie, ewentualnie USG i dodatkowe badania krwi. Kiedy zostanie postawiona diagnoza, zostaniemy skierowani na rehabilitacje.

Na pierwszą wizytę u fizjoterapeuty warto przynieść aktualne zdjęcie rentgenowskie i wszelkie inne wyniki badań.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczeniaZmiany zwyrodnieniowe stawu międzypaliczkowego mogą przez długi czas nie powodować bólu

Leczenie zwyrodnienia stawów palców obejmuje:

Działania przeciwzapalne:

Zazwyczaj wydaje nam się, że poziom bólu jest proporcjonalny do poziomu uszkodzenia chrząstki. Niestety medycyna nie jest tak prosta, a mniejsze zmiany mogą powodować równie dotkliwy ból, jak te zaawansowane.

Nie wchodząc dalej w szczegóły, zarówno w przypadku mniejszych, jak i większych zmian może pojawić się duży stan zapalny i znaczny ból. Zaostrzenia dolegliwości może zdarzać się okresowo np. tylko po przeciążeniu stawu.

W trudniejszych przypadkach dolegliwości mogą utrzymywać się nawet przez wiele miesięcy bez przerwy. 

Pierwszorzędnym zadaniem leczenia zachowawczego jest zmniejszenie stanu zapalnego i opanowanie bólu. Tak naprawdę każdy rehabilitant i lekarz stosuje inne sposoby. Przyjrzyjmy się teraz kilku z nim:

  • Całodniowe unieruchomienie palca w sytuacji dużego bólu

Jeśli odczuwamy bardzo duży ból palca, warto zastosować kilkudniowe całkowite jego unieruchomienie. Niektórzy pacjenci używają do tego zwykłego bandaża, który dodatkowo można nasączyć środkiem przeciwzapalnym. Na rynku mamy dostępne także specjalne ortezy, utrzymujące staw nieruchomo. Niestety najczęściej ustawiają one nasz palec w pełnym wyproście, co nie jest właściwe.

W wyniku stanu zapalnego palec zazwyczaj jest lekko przykurczony w zgięciu. Nie powinniśmy go na siłę rozprostowywać. Lepsza w takiej sytuacji może okazać się orteza miękka bez usztywnień. Kilkudniowe unieruchomienie może pomóc w szybszym pozbyciu się stanu zapalnego bez znacznego osłabienia palca.

Oczywiście całodniowe stosowanie ortezy usztywniającej przez wiele tygodni czy miesięcy jest niewskazane.

  • Unieruchomienie palca na noc

Zupełnie inaczej podejdziemy do pacjenta, którego problem jest przewlekły. Mówimy tu o sytuacji, gdzie zmiany rozwijają się już dość długo, staw zazwyczaj jest lekko przykurczony i ból jest wciąż na tym samym średnim poziomie.

Badania pokazały, że zastosowanie ortezy usztywniającej paliczek w wyproście na noc u takich pacjentów wpływa pozytywnie na ograniczenie dolegliwości bólowych, a także w niewielkim stopniu poprawia ruchomość stawu.

Zaleca się stosowanie ortezy zakładanej na noc przez okres około 3 miesięcy, nie dłużej.

Zmiany zwyrodnieniowe zazwyczaj lubią ciepło. Słowo ZAZWYCZAJ jest tu bardzo ważne, ponieważ niewielki procent osób będzie preferował zimno. Najczęściej różnorodne formy rozgrzewania stawu powodują zmniejszenie dolegliwości bólowych i rozluźnienie napiętych mięśni ręki.

Szczególnie działanie te jest korzystne u osób z bólem przewlekłym, trwającym wiele miesięcy czy nawet lat. U pacjentów z objawami ostrymi nie zawsze ciepło pomaga, szczególnie jeśli staw jest bardzo obrzęknięty i ucieplony. Zawsze mówię moim pacjentom, żeby zaobserwowali reakcje swojego organizmu. Można zacząć nawet od kilkuminutowego okładu i ocenić sytuacje.

 W warunkach domowych możemy wykorzystać hot/coldpack, czyli specjalną torebkę wypełnioną żelem lub termofor.

  • Ostrzyknięcie stawu międzypaliczkowego

Jeśli wszystkie inne możliwości zawiodą, lekarz może zaproponować nam ostrzyknięcie stawu lekiem sterydowym Jednym z popularniejszych jest Diprofos. Zadaniem leku jest ograniczenie stanu zapalnego i zmniejszenie dolegliwości bólowych. Niezwykle ważne jest jednak, aby nie stosować ich zbyt często, ponieważ nadużywanie może prowadzić do osłabienia tkanek.

Zabiegi przywracające ruchomość stawu

Jak już wiemy, zwyrodnienie stawu międzypaliczkowego powoduje ograniczenie jego ruchomości, dlatego naszym priorytetem jest próba przywrócenia ruchu w jak największym możliwym zakresie.

Niestety w przypadku zaawansowanych zmian, kiedy staw jet już bardzo zniekształcony, jest to zadanie niemal niemożliwe. Najlepsze rezultaty osiągniemy, jeśli rehabilitację rozpoczniemy, kiedy przykurcz stawu nie jest jeszcze duży.

Co więcej, nie powinniśmy pracować nad zakresem w fazie ostrej, czyli w momencie dużego bólu i obrzęku. 

Najlepszym sposobem pracy nad ruchomością stawów międzypaliczkowych jest terapia manualna, czyli wszelkie działania, które wykonuje swoimi rękami fizjoterapeuta. Obecnie na rynku mamy dostępne wiele różnorodnych metod pracy. Oprócz tzw. technik stawowych, które jak sama nazwa wskazuje, skierowane są bezpośrednio na stawy, warto wprowadzać także techniki tkanek miękkich.

Ćwiczenia

Na rynku mamy dostępne różnorodne urządzenia, które pomagają nam w ćwiczeniach stawów międzypaliczkowych. Zazwyczaj w każdym sklepie rehabilitacyjnym znajdziemy piłeczki i inne przyrządy do ściskania. Nie do końca jestem zwolenniczką tego typu przyrządów. Oczywiście mogą być one pewnym urozmaiceniem, ale nie mogą być podstawą ćwiczeń.

Ich głównym zadaniem jest wzmocnienie zginaczy palców. Zauważmy, że większość naszych codziennych czynności aktywuje zginacze. Kiedy trzymamy kubek z kawą, myjemy zęby, piszemy na klawiaturze. Zwyrodnienia stawów palców powodują, że nasze palce także ustawiają się w lekkim przykurczu zgięciowym.

Dlatego ważne jest, abyśmy naszą rękę otwierali i ćwiczyli mięśni przeciwstawne, czyli prostowniki.

Zwyrodnienie stawów rąk – leczenie, rehabilitacja, ćwiczeniaPrzyrząd umożliwiający ćwiczenie prostowników palców

Co więcej, zawsze podkreślam, że ćwiczenia, które wprowadzacie, nie mogą prowokować dolegliwości. Wykonywanie ćwiczeń z bólem może doprowadzić do większego podrażnienia stawu, stanu zapalnego i oczywiście bólu.

Fizykoterapia

Zapewne niektórzy z Was mieli już okazję uczestniczyć w zabiegach rehabilitacyjnych np. ramach nfz. Zapewne zauważyliście, że większość lekarzy jest nastawiona na przepisywanie zabiegów fizykoterapeutycznych. W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów ręki jest podobnie.

Zazwyczaj lekarze zalecają pole magnetyczne, laser, Solux czy krioterapię. Niestety działanie tych zabiegów pozostawia wiele do życzenia. Oczywiście mogą one stanowić dopełnienie terapii, ale nie powinny być jedyną formą terapii.

Tak naprawdę, jeśli spojrzymy na kraje rozwinięte, nigdzie system zlecania zabiegów nie jest tak ograniczony, jak u nas. Idąc do lekarza, często nie mamy możliwości nawet indywidualnego spotkania z fizjoterapeutą, dobrania ćwiczeń, nauki różnych sposobów pracy w domu i dobrania odpowiedniej ortezy.

Dlatego, jeśli czujecie, że coś niepokojącego dzieje się z Waszymi paliczkami, udajcie się do dobrego ortopedy, a następnie koniecznie do rehabilitanta.

Ćwiczenia fizyczne w chorobie zwyrodnieniowej stawów rąk

Wprowadzenie: co to jest choroba zwyrodnieniowa stawów rąk i czym są ćwiczenia fizyczne?

Choroba zwyrodnieniowa stawów objawia się bólem, ograniczoną ruchomością i obrzękiem stawów, które utrudniają chorym wykonywanie codziennych czynności. Objawy te zazwyczaj pojawiają się powoli, ale z czasem mogą się nasilać.

You might be interested:  Ból pleców po lewej stronie – co oznacza ból z lewej strony pleców?

Choroba zwyrodnieniowa może dotyczyć każdego stawu, ale najczęściej obejmuje stawy biodrowe, kolanowe i małe stawy rąk. Obecnie schorzenia tego nie da się wyleczyć.

Dostępne metody leczenia zmniejszają ból i sztywność stawów, poprawiają sprawność chorego i zdolność do samodzielnego radzenia sobie z chorobą.

Ćwiczenia fizyczne to dowolny rodzaj aktywności służący poprawie lub utrzymaniu dobrej kondycji, sprawności i wydolności organizmu. Wykonywanie przez pewien okres zaplanowanych ćwiczeń często ma na celu poprawę lub utrzymanie siły mięśni, sprawności fizycznej, ruchomości w zakresie stawów i ogólnego dobrego stanu zdrowia.

Charakterystyka badań

W niniejszym przeglądzie Cochrane przedstawiamy dotychczasowy zakres wiedzy na temat efektów ćwiczeń fizycznych u osób z chorobą zwyrodnieniową stawów rąk.

Po dokonaniu wyszukiwania do września 2015 roku do przeglądu włączyliśmy siedem odpowiadających badań obejmujących 534 uczestników, z czego większość stanowiły kobiety.

W sześciu badaniach połowa osób stosowała zaplanowany program ćwiczeń rąk, a zebrane wyniki porównano z wynikami uzyskanymi u pacjentów, którzy nie wykonywali ćwiczeń. W jednym badaniu porównano wyniki uzyskane w dwóch grupach chorych stosujących różne programy ćwiczeń.

W pięciu badaniach analizowano efekt ćwiczeń fizycznych bezpośrednio po ukończeniu programu, a dwa badania dostarczyły dowodów na średnio- i długoterminowe trwałe efekty ćwiczeń. Poniżej przedstawiamy wyłącznie wyniki uzyskane bezpośrednio po ukończeniu programu.

Najważniejsze wyniki

Osoby bezpośrednio po zakończeniu cyklu ćwiczeń oceniły nasilenie bólu rąk o 0,5 punktu niżej w skali od 0 do 10 (im niższa punktacja, tym mniejsze nasilenie bólu) w porównaniu z osobami, które nie wykonywały ćwiczeń (bezwzględna poprawa o 5%). Pacjenci nie wykonujący ćwiczeń ocenili nasilenie bólu na poziomie 3,9 punktu.

Osoby, które ukończyły program ćwiczeń oceniły sprawność rąk o 2,2 punktu niżej w skali od 0 do 36 punktów (im niższa punktacja, tym większa sprawność), w porównaniu z osobami nie ćwiczącymi (bezwzględna poprawa o 6%). Pacjenci, którzy nie mieli wdrożonego programu ćwiczeń ocenili sprawność rąk na poziomie 14,5 punktu.

Osoby po zakończeniu cyklu ćwiczeń oceniły jakość swojego życia o 0,3 punktu wyżej w skali od 0 do 100 (im wyższy wynik, tym lepsza jakość życia) w porównaniu z osobami nie wykonującymi ćwiczeń (bezwzględna poprawa o 0,3%), które oceniły jakość swojego życia na 50,4 punktu.

Pacjenci stosujący program ćwiczeń ocenili sztywność w stawach rąk o 0,7 punktu niżej w skali od 0 do 10 punktów (im niższy wynik, tym mniejsza sztywność stawów palców) w porównaniu z osobami, które nie wykonywały ćwiczeń (bezwzględna poprawa o 7%). Pacjenci nie ćwiczący ocenili sztywność stawów rąk na 4,5 punktu.

Niewielka liczba osób wykonujących ćwiczenia zgłosiła działania niepożądane, takie jak zwiększony ból i/lub obrzęk stawów. Nie jesteśmy pewni, czy ćwiczenia fizyczne przyczyniły się do zwiększenia liczby osób, u których wystąpiły działania niepożądane.

Jakość danych naukowych

Jakość danych oceniono jako niską (bardzo).

Brak zastosowania metody ślepej próby, niewielka liczba włączonych badań oraz mała liczba uczestników uwzględnionych w analizach zmniejszyły pewność i precyzję oszacowań, a przyszłe badania mogłyby wpłynąć na zmianę tych wyników. Tylko w połowie uwzględnionych badań raportowano działania niepożądane, a kilka spośród zgłoszonych skutków ubocznych miało miejsce u osób realizujących program ćwiczeń.

Koksartroza – pierwsze objawy. Jak leczyć zwyrodnienie stawu biodrowego?

Koksartroza, czyli wyrodnienie stawu biodrowego jest chorobą naszych czasów, która dotyka nie tylko seniorów, ale też ludzi młodych. Przyczyniają się do tego m.in.

mało aktywny tryb życia, nadwaga, przebyte urazy czy nadmiernie obciążanie stawu biodrowego. Koksartroza powoduje uszkodzenia struktur i funkcji stawu, co wywołuje dolegliwości bólowe i prowadzi do ograniczenia jego ruchomości.

Z czasem zwyrodnienie ogranicza codzienne aktywności pacjenta.

Na czym polega koksartroza? To przykład choroby zwyrodnieniowej w obrębie stawu biodrowego, która rozwija się bądź z wiekiem, w wyniku zużywania się stawu, bądź w wyniku innych czynników, takich jak wady wrodzone (niedorozwój panewki biodrowej), kontuzje (złamanie biodra), czy wreszcie nieprawidłowa masa ciała, prowadząca do nadmiernego obciążania stawu biodrowego.

Chrząstka szklista pokrywająca powierzchnie stawowe ulega stopniowemu starciu, w wyniku czego dochodzi do odsłaniania powierzchni kostnych, które zaczynają o siebie trzeć.

Chrząstka traci swoje właściwości amortyzujące i zmniejszające tarcie powierzchni stawowych.

Mamy wtedy do czynienia ze zmianami w nasadach kości, zapaleniem błony maziowej stawu, a wszystko to prowadzi do uszkodzenia jego funkcji.

W wyniku koksartrozy:

  • niszczona jest chrząstka stawowa biodra
  • chrząstka przestaje chronić stykające się kości stawu
  • nasady kości ulegają destrukcji
  • rozwija się stan zapalny błony maziowej
  • pojawiają się dolegliwości bólowe, pacjent przestaje obciążać staw, pogłębiają się zmiany wynikające z niefizjologicznej postawy (np. zmienionego chodu)

Objawy zwyrodnienia stawu biodrowego

Do objawów koksartrozy zalicza się:

  • ból występujący przy obciążeniu kończyny
  • ból w stanie spoczynku lub podczas dotyku
  • sztywność stawu biodrowego
  • ograniczenie ruchomości stawu
  • problemy z prawidłowym chodzeniem

W początkowym stadium choroby boleści pojawiają się podczas obciążania kończyny, występują w okolicach pachwiny i promieniują do kolana bądź lędźwiowego odcinka kręgosłupa.

Wraz z rozwojem choroby dolegliwości zaczynają doskwierać także w stanie spoczynku lub podczas dotyku. Czujemy trzeszczenie i ograniczenie ruchomości chorego stawu. Stopniowo mamy też do czynienia z przykurczem zgięciowym, który utrudnia codziennie poruszanie się, wykonywanie zwykłych czynności, a także powoduje skrócenie kończyny.

Cierpiąca na koksartrozę osoba stara się oszczędzać biodro, co prowadzi do zaniku mięśni uda i pośladka. Widać to choćby wtedy, kiedy obserwujemy chód chorego. Unika on obciążania strony dotkniętej zwyrodnieniem, sposób jego poruszania się polega na wykonywaniu wahadłowych i rotacyjnych ruchów tułowia.

Z czasem chory zmuszony jest używać jednej lub dwóch kul łokciowych, przykurcz zgięciowy pogłębia się, dochodzi też do wspomnianego skrócenia kończyny.

Najtrudniejsza sytuacja dotyczy osób, u których procesem zwyrodnieniowym objęte są oba stawy biodrowe. Chory ustawia obie stopy na zewnętrznych krawędziach, jego chód staje się coraz bardziej niepewny, rośnie także ryzyko upadku.

Koksartroza pierwotna i wtórna

Lekarze wyróżniają dwie podstawowe postaci zmian:

  • pierwotne, czyli idiopatyczne
  • wtórne

Koksartroza pierwotna stanowi około 48 proc. wszystkich przypadków. Wśród czynników wpływających na rozwój zwyrodnienia stawu biodrowego wskazuje się tutaj niewłaściwy tryb życia, wpływ środowiska oraz predyspozycje genetyczne. W tym przypadku przyczyny schorzeń nie są jednak dokładnie sprecyzowane.

Koksartroza wtórna jest skutkiem wad wrodzonych lub nabytych, wśród których wymienia się:

  • niedorozwój dachu panewki
  • wrodzoną dysplazję stawu biodrowego
  • wrodzone lub nabyte zwichnięcie stawu biodrowego
  • zaburzenia rozwoju panewek w okresie wzrastania
  • nadwagę; otyłość
  • zmiany przeciążeniowe stawów
  • hemofilię
  • niedoczynność tarczycy
  • cukrzycę
  • zaburzenia metaboliczne
  • dnę stawową
  • zmiany w ukrwieniu głowy i szyjki kości udowej

Koksartroza – leczenie

Leczenie zwyrodnienia stawu biodrowego zależy w dużej mierze od stopnia zaawansowania choroby, reakcji na ból, wieku oraz ogólnego stanu zdrowia chorego.

Stadium schorzenia zaobserwować można najlepiej wykonując zdjęcia RTG. Obraz stawu pozwoli określić, czy mamy do czynienia z łagodnymi, umiarkowanymi czy zaawansowanymi zmianami.

Nie zawsze jednak odczuwany przez pacjenta ból oraz stopień zaawansowania zmian znajdą odzwierciedlenie na zdjęciu radiologicznym. Jest to bezpośrednio powiązane ze stopniem podrażnienia torebki stawowej oraz zapalenia błony maziowej.

Zdjęcia RTG pozwolą określić, czy mamy do czynienia z częściej występującą postacią choroby, której towarzyszy przemieszczenie, czy też z postacią bez przemieszczenia.

Leczenie koksartrozy obejmuje:

  • leczenie farmakologiczne
  • rehabilitację
  • fizjoterapię

Stosowanie leków przeciwbólowych oraz przeciwzapalnych pomaga lekko złagodzić objawy bólowe. Rehabilitacja jest nieodłączną częścią walki z koksartrozą i obejmuje leczenie ruchem. Celem jest jak najdłuższe utrzymanie układu mięśniowego w dobrej kondycji.

>> Maści i plastry przeciwbólowe i rozgrzewające, suplementy na stawy

Pomocne będą też z pewnością masaże, a także zabiegi fizykoterapeutyczne, takie jak pole magnetyczne czy laser. Skutecznym sposobem na uśmierzenie bólu będzie też z pewnością termo- lub krioterapia. Przyczyniają się one do rozluźnienia mięśni i zmniejszają przykurcz.

Zwyrodnienie stawu biodrowego – kiedy zdecydować się na operację?

Leczenie operacyjne koksartrozy obejmuje:

  • osteotomię
  • usztywnienie stawu
  • endoprotezoplastykę

Pierwsze metody stosowane są stosunkowo rzadko i występują w wybranych przypadkach.

Endoprotezoplastyka, uważana za jedno z największych medycznych osiągnięć ubiegłego stulecia, daje wielu chorym możliwość życia bez bólu i cierpienia.

Polega ona na wymianie panewki i głowy kości udowej na elementy sztuczne. Bardzo często jest prawdziwą gwarancją trwałego zerwania z bolesnymi dolegliwościami towarzyszącymi koksartrozie.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *